Een songfestival liedje zoals ze ze niet meer maken.

Laatst had ik een coming-out met de bijbehorende reacties. Ik was voorbereid want het was een bewuste keus, en ik wist aan wie ik het meldde. Toch waren de reacties erger dan ik had verwacht. Alles werd erbij gehaald. Zo kan je je tegenstander niet meer serieus nemen.
Ik moest wel grinniken om een artikel in Het Parool een paar dagen later. Je moet kennelijk een zekere intelligentie bezitten om te doen wat ik doe.

Debatteren, ik kan het niet. Ik mijd het als de pest. Ik wil winnen, luister niet, gebruik kinderachtige argumenten etc.
Maar ontdekken dat er maar heel weinig mensen zijn die het wel kunnen, troost mij niet.

De achterkant van De Meervaart
Leuke Linkse hobby!
Ik ga graag naar het theater tegenwoordig. Dat komt ook omdat het sympathieke theater De Meervaart bij mij om de hoek zit. Twee minuten lopen!. Het is alleen een beetje prijzig. Gelukkig kreeg ik laatst een cadeautje van broer Rob. Zo zijn we mooi naar de voorstelling van Wim Helsen geweest.
Je kan trouwens elke dag via AUB kijken of je niet voor de helft van de prijs naar een voorstelling kan als hij nog niet uitverkocht is. Je moet dan wel naar het Leidseplein om de tickets te kopen, en 2 euro bijbetalen!
Als de heer W. aan het bewind komt worden alle kunstsubsidies afgeshaft, want ook dit vindt hij een Linkse hobby.
Theater De Meervaart

De eetlust van een 15jarige, de energie van een 80jarige.

Heb ik weer dat griepgevoel. Het is de afstraffing na het eten van teveel allergische zaken. Zo heeft mijn huisarts het 15 jaar geleden uitgelegd. Het beprkt je leven zo. En van gekkigheid weet ik soms niet wat ik moet eten. Gillend gek word ik ervan. Zo is het in mijn vorige woning misgegaan en ik moet oppassen dat het niet weer gebeurt. Gebrek aan energie en gedoe met eten.
Als ik naar mijn lichaam zou luisteren dan zou ik nog minder doen dan ik nu doe( en alleen maar fruit en koekjes eten, en nooit meer groente eten). Ik moet mezelf steeds opzwepen om me tot actie te bewegen. Inzinkingen als deze verergeren het ook nog eens.
Ik hoop nog mee te maken dat ik mijn huis heb ingericht zoals ik wil, voordat ik van deze aardbol vertrek.

verjaardag tag

verjaardag tag

Eén van mijn zussen was een keer helemaal van slag; ze had een toekomstbeeld van zichzelf in een verpleeghuis gehad, en ik kwam haar opzoeken (of dat laatste ook bij dat gruwelijke toekomstbeeld hoorde weet ik niet). Ik dacht bij mezelf, als ik je nog herken, want ik vond het een heel optimistisch toekomstbeeld.
Ik zag eerder een beeld dat je al kwijlend in je incontinentie luier zit en niemand komt je verschonen. Je herkent je niemand meer en jij wordt ook niet meer herkend. Daarom ben ik blij met het iniatief van een aantal oudere BN's. Ze hebben onlangs Uit Vrije Wil, opgericht.
http://www.uitvrijewil.nu/
Misschien is het nog wel erger als je nog helemaal bij de tijd bent maar je lichaam wil niet meer.

Op de begrafenis van de buurvrouw merkte ik dat de kleindochter mij demonstratief niet groette. Misschien was dat vanwege mijn boycotactie. En misschien ook omdat ik weleens gevraagd had of de TV wat zachter mocht. En omdat ik, volgens de buurvrouw haar etuitje meegenomen had en het toen stiekem weer teruggelegd had. Ik heb na mijn boycotactie nog veel boodschappen voor haar gedaan, meer kon ik niet doen.
Onlangs hoorde ik dat twee van de drie zonen en schoondochters ook overleden zijn. Allen nog niet eens zo oud. Gelukkig dat ze dat niet mee gemaakt heeft. De oudste zoon die bij de geboorte zuurstofgebrek had gehad en daardoor gehandicapt was geraakt, leeft nog. Van hem hadden ze gezegd dat hij niet oud zou worden.