Ik dacht niet dat het me nog een keer zou overkomen. Spijt van nee zeggen tegen een woning, het is me 1 keer eerder overkomen. Deze keer dacht ik dat ik niet aan een drukke straat wou wonen, de Czaar Peterstraat. Maar nu besef ik dat het een uniek aanbod was. O, wat een verdriet.

Even voor de duidelijkheid, de onderstaande foto is een jaar na mijn vertrek gemaakt. Ik zou namelijk nooit plastic stoeltjes aanschaffen. Het is maar dat u het weet.

De laatste tijd hang ik weer met touwtjes aan elkaar. Dat ik nog leef denk ik af en toe. Het begon 12 jaar geleden toen ik werd overvallen door moeheid. Ik had toen pas een paar jaar mijn volkstuin. De tuin barstte van de teken. Zou dat toch de oorzaak zijn geweest? Ik heb het toch nog totaal 15 jaar uitgehouden op de tuin omdat ik er zo van hield maar ik ben toch blij dat ik ermee gestopt ben. Het ging niet meer.